L’Italia è sempre più blu

Quali sono le spiagge più belle, pulite e attrezzate d’Italia? Torna l’appuntamento con le Bandiere Blu, assegnate dalla Fondazione per l’educazione ambientale (Foundation for Environmental Education – Fee). Rispetto alla passata edizione cresce il numero di località insignite del vessillo, simbolo non solo della qualità del mare ma anche della corretta gestione del territorio. Risultati sorprendenti per la Campania che con tre nuovi ingressi (Piano di Sorrento, Sorrento e Ispani) ha sorpassato le Marche. La Puglia conquista tre nuove località (Rodi garganico, Peschici e Zapponeta) e raggiunge 14 bandiere, la Sardegna ha due nuovi ingressi (Trinità d’Agultu e Vignola) e ha il vessillo in 13 località, l’Abruzzo va a quota 9 con l’ingresso di un lago (Scanno) e anche la Calabria è a 9 con due nuovi ingressi (Tortora e Sella Marina). Il Veneto conferma le 8 bandiere e anche il Lazio resta a 8 ma con il comune di Anzio uscito e il lago di Trevignano romano entrato; l’Emilia Romagna aggiunge una bandiera a Cattolica e va a 7 e la Sicilia ne perde una a Pozzallo andando a 6. La Basilicata sale a 4 con l’ingresso di Bernalda e Nova Siri e il Friuli Venezia Giulia conferma le 2 bandiere del 2017.

Nell’annunciare con soddisfazione “anche per il 2018, un aumento di Comuni Bandiera Blu, ben 175”, il presidente della Fee Italia Claudio Mazza ha rilevato che “il turismo non può che essere sostenibile, in modo da garantire un equilibrio tra fruizione e tutela del patrimonio ambientale”. Bandiera Blu, ha aggiunto “guida passo dopo passo i comuni costieri, a scegliere strategie di gestione sostenibile del proprio territorio, attraverso un percorso che giovi all’ambiente ed alla qualità della vita”.

Mappa interattiva

Pasta alla Norma

(Voor 4 personen)

Dit is een onnavolgbaar typisch Siciliaans gerecht te bereiden met eenvoudige ingrediënten: verse tomaten, gebakken aubergines, verse blaadjes basilicum en geraspte gezouten ricotta om toe te voegen na het koken. De oorsprong van de Pasta alla Norma is te vinden in de stad Catania. Deze specialiteit werd gerealiseerd als eerbewijs aan Norma, de beroemde opera van de componist Vincenzo Bellini.

Ingrediënten:

  • 400 gram pasta
  • 800 gram San Marzano tomaten
  • 3 langwerpige aubergines
  • 2 teentjes knoflook
  • 100 gram gezouten ricotta
  • verse basilicum
  • olijfolie extra vergine
  • zonnebloemolie om mee te bakken
  • zout en peper

Bereiding:

Was de aubergines en snijd de boven- en onderkant eraf zonder de aubergines te schillen. Snijd ze in schijfjes en leg ze in een kom. Bestrooi elke laag met zout. Leg ze op een bord met een gewicht er op en laat ze zo een uur staan, zodat het bittere water uit de aubergines weg kan lopen.

Schil de tomaten nadat je ze enkele seconden in kokend water hebt gelegd. Haal de pitjes er uit en snijd ze daarna in stukjes. Verwarm een paar lepels olijfolie in een pan en laat twee teentjes geplette knoflook in de pan verkleuren. Doe de tomaten erbij en voeg wat verse blaasjes basilicum toe. Laat dit alles op een middelhoog vuur een tiental minuten koken. Daarna zout en peper naar smaak toevoegen.

Neem de schijfjes aubergine van het bord en spoel het zout er met water goed af. Vervolgens maak je ze grondig droog. Als de schijfjes te groot zijn, maak er dan kleinere stukjes van.

Verwarm een royale hoeveelheid zonnebloemolie in een koekenpan.

Terwijl de pasta kookt, bak je de aubergines tot ze een mooie goudgele kleur hebben gekregen. Giet ze af op absorberend papier. Haal de twee teentjes knoflook en de blaadjes basilicum uit de pan met de saus. Giet de pasta al dente af en doe deze in de koekenpan met de tomaten.

Bestrooi het geheel met de helft van de geraspte ricotta en meng het geheel goed.

Serveer op borden met de gebakken aubergines, strooi er de rest van de geraspte ricotta over en leg er enkele blaadjes basilicum op.

Giardino dei Tarocchi

Het beeldenpark Giardino dei Tarocchi (http://ilgiardinodeitarocchi.it/), gelegen bij Capalbio, dicht bij het dorp Pescia Fiorentina ten zuiden van Grosseto in Toscane, is een ontwerp van de beeldhouwster Niki de Saint Phalle (1930–2002). Samen met haar echtgenoot, de beeldhouwer Jean Tinguely, werkte ze vanaf 1979 ruim vijftien jaar aan de uitvoering.

De belangrijkste inspiratie voor de aanleg van het park kwam van de organische architectuur van het in Barcelona gelegen  Park Guëll van architect Antoni Gaudí. De Tarok-tuin van De Saint Phalle ligt dan ook als het ware organisch ingebed tussen de omringende Toscaanse heuvels. Zoals de naam al zegt, is dit beeldenpark gebaseerd op de zogeheten Grote Arcana, de 22 occulte kaarten van het Tarok- of Tarot-spel.

De 22 beelden, waarvan sommige bijna 22 meter hoog zijn, zijn gemaakt van gietbeton, met de hand verstevigd met vlechtijzer van verschillende diktes. De uiterlijke vorm is met spuitbeton aangebracht en door plaatselijke kunstenaars afgewerkt met veelkleurig keramiek, mozaïek en kostbaar glas. Een muur van tufsteen omgeeft het park. Architect Mario Botta ontwierp de ingang in de vorm van een boog.

Met de verwerkelijking van haar fantasietuin ging voor de beeldhouwster Niki De Saint Phalle een levenswens in vervulling. Na de dood van de kunstenares is het beeldenpark opgegaan in een privé-stichting, de Fondazione Il Giardino dei Tarocchi. Het park is in de zomermaanden opengesteld voor publiek.

Vittoriale degli italiani a Gardone

Aan de westoever van het Gardameer bevindt zich het dorpje Gardone. In 1921 koos Gabriele d’Annunzio (1863-1938) dit als zijn toevluchtsoord en maakte Gardone daarmee beroemd. Deze excentrieke en tegelijkertijd geniale dichter/kunstenaar, die op het politiek vlak omstreden was, bouwde hier een monument voor zichzelf: de Vittoriale degli italiani. D’Annunzio leidde een tot de verbeelding sprekend dynamisch leven en legde op het gebied van meubels en vrouwen een niet te stuiten verzameling aan de dag. Voor zijn vaderland Italië stortte hij zich in het oorlogsavontuur (de eerste wereldoorlog). Legendarisch is zijn vlucht in 1918 per dubbeldekker boven Wenen, waar hij pamfletten uitstrooide. In hetzelfde jaar trok hij ten strijde in een torpedoboot om de Oostenrijkse haven Buccari bij Fuime (nu Rijeka) onveilig te maken. Deze boot is, naast andere curiosa, te zien in het huidige museum. Buiten staat de boeg van het slagschip ‘Puglia’, waarmee commandant d’Annunzio deelnam aan de strijd om Dalmatië. Binnen in de villa vind je enorm veel antieke kostbaarheden, al dan niet met een volgens hem symbolische betekenis. Een bijzonder wereld, zeker een bezoek waard.

Tanti saluti,
Natascha



La settimana del Cinema Italiano arriva a Eindhoven

Fare cinema” è una nuova iniziativa del Ministero degli Affari Esteri e della Cooperazione Internazionale e del Ministero dei Beni e delle Attività culturali volta a promuovere la produzione cinematografica italiana all’estero, attraverso la rete diplomatico-consolare e gli Istituti Italiani di Cultura.

Nei Paesi Bassi l’Istituto Italiano di Cultura di Amsterdam – tramite la proiezione di filmitaliani classici e contemporanei – dedica la prima edizione ai molteplici “mestieri del cinema” con l’obiettivo di presentare i processi sottostanti alla produzione di un film proponendo incontri e masterclass con attori, registi, sceneggiatori, direttori di fotografia, montatori e produttori sia italiani che olandesi.

L’evento è organizzato in collaborazione con il Centro Cinematografico NatLab di Eindhoven assieme alla Cineteca di Bologna e al Gruppo IPN – Italian Professionals Netherlands – il cui operato consiste nel mettere in contatto i professionisti di lingua italianache vivono o lavorano nei Paesi Bassi.

In calendario sono previsti la proiezione di due capolavori “Roma” e “La Dolce Vita” del Maestro Federico Fellini restaurati dalla Cineteca di Bologna, lungometraggi prodotti da RAI CINEMA, alcuni dei quali vincitori dei Premi David di Donatello Edizione 2018, ed una ricca serie di film presentati nei maggiori festival internazionali. Questo il programma completo:

Bekijk het aanbod van het NatLab.

La pasta alla Norma

(Per 4 persone)

E’ una ricetta inimitabile tipicamente siciliana preparata con ingredienti semplici: pomodoro fresco, melanzane fritte, foglie di basilico fresco e una grattugiata di ricotta salata aggiunta a fine cottura. Le origini della pasta alla Norma sono da ricercare nella città di Catania. Questa specialità venne realizzata in omaggio alla Norma, celebre opera del compositore Vincenzo Bellini.

Ingredienti:

  • 400 gr di pasta
  • 800 gr di pomodori San Marzano
  • 3 melanzane lunghe
  • 2 spicchi di aglio
  • 100 gr di ricotta salata
  • basilico
  • olio extra vergine di oliva
  • olio di semi per friggere
  • sale e pepe

Procedimento:

Lavate le melanzane e spuntatele senza sbucciarle. Tagliatele a fettine e mettetele in una ciotola mettendo del sale fino sopra ogni strato. Metteteci un piatto con un peso sopra e lasciatele per un’ora a perdere l’acqua di vegetazione amara.

Sbucciate i pomodori, passandoli per qualche secondo in acqua bollente. Togliete i semi e riduceteli a pezzetti. Scaldate un paio di cucchiai di olio extravergine di oliva e fate imbiondire i due spicchi di aglio schiacciati. Unite i pomodori e qualche foglia di basilico fresco, lasciate cuocere a fuoco medio per una decina di minuti. Alla fine salate e pepate.

Riprendete le fettine di melanzana e sciacquatele per bene dal sale, quindi asciugatele per bene. Se le fettine sono troppo grandi, riducetele a pezzetti. Fate scaldare abbondante olio di arachide in una padella per friggere.

Mentre fate cuocere la pasta, friggete le melanzane fino a che avranno assunto un bel colore dorato. Scolatele su carta assorbente. Togliete i due spicchi di aglio e le foglie di basilico dalla padella con il sugo, scolate la pasta ancora al dente e mettetela nella padella con il pomodoro.

Cospargete con metà della ricotta grattugiata e amalgamate per bene.

Servite nei piatti, unendo le melanzane fritte, ancora una spolverata di ricotta grattugiata e qualche foglia di basilico fresco.

Piadina Romagnola

Volgens Giovanni Pascoli is de piadina “het brood, het eten van de Romagnoli”; in werkelijkheid was het dat vooral voor de armen. Hier is het meest eenvoudige recept, te bereiden naar ieder zijn smaak. In het binnenland van Romagna maakt men het deeg iets dikker, terwijl het aan de kust bij Rimini dunner wordt gekneed.

Ingredienten:

  • Witte bloem 500 gr
  • Reuzel 80 gr
  • Biergist 10 gr
  • Water
  • Zeezout

Bereiding:

Strooi de bloem in een fonteintje op een plank of in een grote schaal en schenk in het midden reuzel, zout, biergist en het water.

Kneed het deeg om een stevig homogene massa te krijgen, verdeel het in acht parten en laat het ongeveer één uur rusten onder een doek.

Na ongeveer een uur rol je de partjes uit tot rondjes van ongeveer 4 mm dikte. Ze worden aan iedere zijde enkele minuten gebakken in een koekenpan.

Eenmaal klaar kun je de piadina op veel manieren beleggen. Eén van de traditionele vullingen is met prosciutto crudo en mozzarella. Maar ook vegetarisch beleggen met squacquerone (roomkaas) en rucola is heerlijk. Om te variëren kun je de piadina bedekken met gerookte zalm en roze peperkorrels of met ansjovis en mozzarella.

Per il Tribunale dell’Unione Europea la vera piadina è solo quella romagnola

Sulla piadina il Belpaese ha litigato non poco, costringendo l’Ue a doversi esprimere, giungendo oggi alla conclusione che quella vera è solo quella romagnola. A dirlo non è un cittadino di Ravenna né un ferrarese, ma il Tribunale dell’Ue che pone fine a una diatriba squisitamente italiana. A Lussemburgo è stato stabilito a che la Piadina romagnola, prodotto certificato Igp (indicazione geografica protetta), va sempre preparata e farcita in Romagna, indipendentemente che si tratti di produzione industriale o artigianale.

La decisione costa cara a quanti producono pur sempre «made in Italy», ma oltre confine romagnolo. Il Tribunale dell’Ue, nel prendere la sua decisione, aiuta l’Italia a fare chiarezza respingendo il ricorso di un’azienda mantovana che chiedeva di annullare la denominazione «romagnola». Se vorrà ancora vendere i propri prodotti dovrà spostarsi in territorio romagnolo.

La sentenza del Tribunale Ue afferma l’esistenza di un legame con il territorio “in ragione di fattori umani”, indipendentemente dal fatto che si tratti di prodotti industriali o artigianali. I giudici sostengono che “grazie alle tecniche di fabbricazione della piadina trasmesse di generazione in generazione e grazie agli eventi socio-culturali organizzati dalla popolazione romagnola, il consumatore associa l’immagine della piadina al territorio della Romagna”.

Origine e storia della piadina romagnola.

Piadina Romagnola

Secondo Giovanni Pascoli è «il pane, anzi il cibo nazionale dei Romagnoli»; in realtà, lo era innanzitutto per i più poveri. Ecco la ricetta più semplice, da preparare secondo il vostro gusto; nella Romagna interna si prepara leggermente più spessa, mentre sulla costa, ad esempio nel riminese, è tirata più sottile.

Ingredienti:

  • Farina bianca 500 gr
  • Strutto 80 gr
  • Lievito di birra 10 gr
  • Acqua q.b.
  • Sale marino q.b.

Procedimento:

Mettete la farina a fontana su un tagliere o in un’ampia ciotola e versate al centro lo strutto, il sale, il lievito e l’acqua.

Lavorate l’impasto fino a ottenere un panetto sodo e omogeneo e dividetelo in otto parti da lasciare riposare un’ora circa coperti da un panno.

Dopo circa un’ora stendete gli otto panetti fino a ottenere dei cerchi di circa 4 mm di spessore. Vanno cotti in una padella di terracotta o antiaderente per pochi minuti per lato.

Una volta pronta può essere farcita in tanti modi diversi: uno dei ripieni tradizionali è con prosciutto crudo e mozzarella, ma anche la farcitura vegetariana con formaggio squacquerone e rucola è gratificante per il palato. Per variare, potete farcire la piadina romagnola con salmone affumicato e grani di pepe rosa, oppure con acciughe e mozzarella.

Bonet

Een typisch toetje om met lepel te eten van Piëmontese afkomst, om precies te zijn uit de Langhe, dat zich erg goed leent om te serveren als afsluiting van een uitgebreid diner op een feestelijk gedekte tafel.

Ingrediënten (voor 12 personen):

  • 100 gram bitterkoekjes (amaretti)
  • 50 gram bitter cacao
  • 160 gram eierdooiers
  • 700 ml melk
  • 150 gram suiker
  • 10 ml donkere rum

Voor de karamel:

  • 150 gram suiker
  • genoeg water

Bereiding:

Smelt de suiker met weinig water, verhit tot het een donkerbruine kleur heeft. Giet de karamel in de vormpjes.

Verkruimel de bitterkoekjes en meng met het cacaopoeder.

Klop de eierdooiers samen met de suiker met de hand op kamertemperatuur tot een luchtige massa.

Verhit de melk in een pannetje tot 95 graden Celsius.

Verwarm de oven voor tot 140º C.

Voeg het cacao- en bitterkoekjesmengsel met de rum toe aan de eierdooiers en homogeniseer het. Voeg de melk heel rustig toe terwijl je het mengsel blijft kloppen, giet het daarna in de vormpjes.

Kook ze au-bain-marie in de oven 34-40 minuten. Koel daarna in de koelkast.

Let op, het water mag niet koken. Ze zijn klaar wanneer ze loskomen van de vormpjes.